(Nederlands) Motorgek onder de motorgekken

Motorgek onder de motorgekken

Goed, ik geef het toe. Ik ben een man met een passie. Maar het deed me goed te merken dat ik niet de enige ben. Tijdens het laatste weekend van augustus genoot het Yamaha Classic Racing Team van een zeer genoeglijke dag in het heerlijke plaatsje Eext in het noorden van Nederland. Bijna 15.000 mensen bezochten de demo op een krap baantje. Ago reed met zijn Yamaha 350 0W16 uit 1975, Steve kon het maar niet kalm aan doen (ik betwijfel ernstig of hij het echt probeerde) op de Yamaha 250 waarmee hij de Daytona 100 won en ook Bruno, Chas en Mario gingen er helemaal voor. De organisatie in Eext is geweldig. Ik ken geen ander organisatiecomité dat de monteurs voorziet van lunchpakketten die zo copieus zijn dat het wel lijkt alsof je de hele week in Eext wordt verwacht! Die waardering voelt geweldig en alle hartverwarmende opmerkingen die we te horen kregen geven ons een trots gevoel en motiveren ons om door te gaan. Ook een man met een passie kan af en toe wel eens een schouderklopje gebruiken.

Maar ik mag ook helemaal niet klagen met de steeds groter wordende groep raceliefhebbers om me heen. Die groep groeit, ook omdat het YCRT haar horizon verbreedt. In mijn vorige column meldde ik al dat het YCRT op de viertakttoer gaat met een aantal Superbikes. Het is niet zo dat we onze geliefde tweetakthistorie verloochenen, beter is het om te zeggen dat ons nieuwste project me helemaal in de houdgreep heeft. En ik verzet me er ook niet tegen! Ik kom net terug uit Hamburg waar ik me dat jochie in die snoepwinkel waande. Via een advertentie in een Duits blad kwam ik in contact met een in Duitsland woonachtige Japanner en hij zocht ‘een goed tehuis’ voor een aantal zeer interessante spullen. Ik reed terug naar huis met een auto volgepakt met originele Yamaha Racing-spullen, waaronder 16 en 17 inch Marvic-voorvelgen, twee 18 inch achtervelgen, een voorvork, een swingarm, een speciale krukas, nokkenassen, zuigers, een close ratio-bak, een droge koppeling, een oliepomp én een nieuwe rijder voor ons team. Shimada San, de prachtige man van wie ik al deze spullen kocht, is ook de trotse eigenaar van een ex-Udo Mark OW01 en hij zal waarschijnlijk volgend jaar een aantal malen voor ons team rijden. Ik heb aangeboden zijn machine in onze werkplaats raceklaar te maken. In die werkplaats wordt het al behoorlijk vol, want de viertakten nemen de macht over. We hebben al de Daytona-FZ750, een FZR750, een Bimota en Mario’s OW01. Maar wees niet bang, er zal altijd plek blijven voor de tweetakten die we koesteren. We kunnen echter niet voorbijgaan aan het feit dat het onderhouden van deze viertakten minder duur is dan het aan de praat houden van de soms gevoelige tweetakten. We zullen volgend jaar beslist nog met tweetakten rijden en we zullen ook machines meebrengen om ze tentoon te stellen. Deze ‘viertakttoer’ betekent ook weer een stap voorwaarts, waarbij we een nieuw tijdperk gaan ontdekken waarin Yamaha ook een voorname rol speelde. Het is fantastisch om te merken dat mensen zich al achter ons scharen en dat ze beseffen dat er heel wat kansen in het verschiet liggen. . Ik vroeg bijvoorbeeld mijn goede vriend Luciano Battisti of hij misschien een paar OW71-remschijven voor mijn viertakten had. Zijn antwoord: ‘hoeveel wil je er hebben?’

Ik ben er volledig van overtuigd dat we met de Superbikes dezelfde weg kunnen bewandelen als eerder met de Grand Prix-motoren: er zijn er nog genoeg te vinden en voormalige coureurs kunnen niet wachten om op te stappen. Bovendien is de steun vanuit Japan voor deze nieuwe projecten vergelijkbaar met voorheen. We krijgen goede adviezen en fabriekstekeningen toegestuurd. Kitagawa San stuurde me een mail. ‘Prachtig om te horen dat je de hand hebt weten te leggen op deze speciale FZ-onderdelen, maar pas op: het vermogen zal dramatisch toenemen.’ Nou, dat is precies wat we willen! We willen Stevie wheeliënd voorbij start-finish zien flitsen op een 160 pk-sterke FZ – voorzien overigens van een splinternieuwe originele YEC-race-uitlaat. Uiteindelijk begreep ik waar het enthousiasme en de passie uit Japan vandaan kwam. Kitagawa San en Ito San waren in die dagen namelijk verantwoordelijk voor de ontwikkeling van de FZR750 waarmee Kenny Roberts en Tadahiko Taira de 8 uren van Suzuka hebben gereden!

We hebben het zaakje aan het rollen gekregen – en nu willen we absoluut rond april 2012 ook onze nieuwe aanwinsten zien ‘rollen’. We houden jullie op de hoogte. En markeer al maar vast het laatste juni-weekend van 2012 voor de tiende editie van de Bikers’ Classics. Wij zullen er zijn – gillend én brullend.

Momenteel bereiden we ons voor op ons laatste optreden van 2011 op 1 en 2 oktober in Imola. We zullen er zijn met zes rijders. Daarnaast hebben we een hele speciale gastrijder. De legendarische Don Emde, in 1972 winnaar van de Daytona 200 op een 350, zal op een luchtgekoelde 350 van ons stappen die voor de gelegenheid in ‘zijn’ Daytona-kleuren wordt gespoten. Don komt uit een bijzonder nest. Zijn vader Floyd won namelijk in 1948 op een Indian ook de Daytona 200. Ik zei het al aan het begin, ik ben niet alleen.

Ferry Brouwer